สิ่งรบกวน

Potato กับ The Real Concert

 

 

 

ครั้งนี้เปิดประตูให้เข้าประมาณ 6 โมงตามกำหนดการค่ะ (ไ่ม่เลท)

 

::บัตรยืนวิ่งกันไปจองที่ข้างหน้าเวที

 

และเข้าไปไม่นาน (เหมือนครั้ง clash ที่รอ 2 ชม) ก็มีวงมาเปิดให้คือวง

SIX C.E. ร้อง 2 เพลงค่ะ เพลงแรกน่าจะชื่อเพลง Let's Go

ไม่ชอบแนวนี้เท่าไหร่นะ หนวกหูไปหน่อย ส่วนเพลงที่ 2 ชื่อเพลงอะไรไม่รู้

intro เพราะมาก เป็นแบบมืด ๆ นิดนึงให้อารมณ์นิทานตุ๊กตาไขลาน

แต่พอท่อนเวิร์ซแล้ว 2 นักร้องนำร้องเพลงไม่ค่อยชัด และไม่ใช่เพลงที่คุ้นหู

ทำให้คนดูอาจจะกร่อย ๆ ไปบ้าง

 

นั่งไปอีกประมาณซัก ครึ่ง ชม.

เพลงสรรเสริญฯก็ขึ้น เป็นสัญญาณบอกว่า "เตรียมตัวมันส์กันได้แล้ว"

มีสปอตโฆษณาฉายที่จอทั้ง 2 แน่นอนว่าต้องมีเสียงกรี๊ดกร๊าดกัน

 

ในที่สุด โปเตโต้ ที่ทุกคนรอคอย ก็เปิดตัว

 

 

ร้องดีมากค่ะ เนื้อเสียงแน่น แรงไม่มีตก และใส่กันเต็มที่ทุกเพลง

แต่คอนเสิร์ตมีแต่...ร้อง ไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ และ เรื่อย ๆ ไม่มีจุดพีคที่ให้ตื่นเต้น

เป็นอย่างนี้ประมาณชั่วโมงนึง ถึงจะมี sweet mullet ออกมาช่วยกันว๊าก

ก็เรียกเสียงคนดูได้นิดหน่อย แ่ต่โดยรวมแล้ว 1 ชั่วโมงแรก ถือกร่อยกว่าที่ควรมากค่ะ

 

หลังจากนั้นคอนเสิร์ตเริ่มมีสีสันมากขึ้้ิน มีมือเปียโนจาก KLEAR มาช่วย

มีพี่ตุ๊กกี้ จาก ชิงร้อยชิงล้าน คนนี้เสียงกรี๊ดเกีรยวกราวมากมาย

ร้องเพลง รักเธอไปทุกวัน กับ ปั๊ป และร้องเพลง อื้อฮือหล่อจัง ของ พุ่มพวง ดวงจันทร์

ถ้าไม่มีพี่ตุ๊กกี้ งานนี้คงกร่อยไปอีกเยอะเลยค่ะ

 

ช่วงนี้ น่าจะเป็นไคลแม็กซ์ของงานก็ว่าได้ เพราะพี่ปั๊ปเรา

เดินมาตรงคนดู ให้ได้จับมือกันอย่างใกล้ชิด

มีภาพมาให้อิจฉากันเล่น ๆ เนื่องจากที่นั่งติดทางที่เขาเดิน ^^

 

 

 

ต่อมาก็เริ่มเปิด vtrเกี่ยวกับสัมภาษณ์วง ทำไมถึงมีคอนเสิร์ตนี้ขึ้นมา

 

 

 ตรงนี้บิ้วท์ อารมณ์ให้ดราม่าแล้วปั๊ปก็ออกมา พูดเกี่ยวกับเรื่องราวของวง

และร้องเพลงต่อไป ต่อเนื่อง มีการโชว์ตีกลองคล้าย ๆ ไทโกะของ 3 คน

(ซึ่งงงมากว่าเพื่ออะไร ยกออกมา ตีซัก 2 นาที แล้วยกเก็บ ไม่เกี่ยวไรเลย)

 

คอนเสิร์ตดำเนินมาถึงช่วงสุดท้าย จบด้วยเพลง ที่เดิม (มันส์มากๆ) แต่ไม่ใช่ท้ายที่สุด

ปิดม่านไปแล้วค่ะ

 

 

 

ENCORE "เอาอีก เอาอีก เอาอีก"

 

 

ก็มีเซอร์ไพรส์ ด้วย พี่บ๋อม มือกลองคนเก่าของวง

ขึ้นมาร่วมแจม พูดคุยกันเล็กน้อย "ก็เป็นครั้งแรก ที่ผมเห็นโปเตโต้ในฐานะคนดู"

ก่อนจะตีให้โปเตโต้ปิดท้าย ด้วยเพลง ขอบคุณที่รักกัน

 

 

 

 

จบคอนเสิร์ต ปั๊ป วิน ลงมาข้างล่างหน้าราวเหล็ก ถ่ายรูป แจกของให้คนดู

มีภาพปั๊ป โยนขวดน้ำมาให้ดูด้วยค่ะ

 

ข้อดี :: ร้อง และ ดนตรี ค่ะ เสียงดี แน่น ไม่ตก

ปั๊ปร้องดีจริง ๆ ค่ะ ยอมรับเลย แถมมีวินแจมร้องไปซะ 2 เพลง เป็นความแปลกใหม่

ดนตรี แน่นอยู่แล้กลองกระชับ กีต้าร์โซโล่เพราะทุกเพลง เบสอุ้มดีมาก

 

แอบติเรื่องร้องนิดนึง ตอนซ้อม

พี่ปั๊ปแกบ่นว่าเสียงหลบหาย ทั้งคอนเสิร์ตนี้เลยร้องหลบแค่คำเดียว (ทั้งที่ควรต้องร้อง)

"ปวดร้าวคิดอยากย้อน" ในเพลง รักแท้ดูแลไม่ได

 

ข้อเสีย :: เอ่อ ไม่ประทับใจจริง ๆ นะ

ถึงจะบอกว่าคอนเสิร์ตนี้เน้นความมันส์ แบบ non stop

แต่ตอนดู everybody slam ก็เน้นเอามันส์ แต่ไม่น่าเบื่อแบบช่วงแรกของคอนเสิร์ตนี้

คอนเสิร์ตอื่น ๆ ที่ได้ดู พี่เบิร์ด ทั้งอังกอร์และไม่อังกอร์,

เป็ก ออฟ ไอซ์, กอล์ฟ-ไมค์, Clash ที่เป็นร็อก แต่คอนเสิร์ตกัลบดูมีเรื่องราว

และมีพาร์ทการโชว์แสดงที่ชัดเจน มีช่วงรับช่วงส่งที่ดี

 

เอาเป็นว่า คอนเสิร์ตนี้เหมาะสำหรับคนไปร้อง เต้น เอามันส์ค่ะ สาวกโปเตโต้ ต้องดู

แต่ถ้าพูดถึงการจัดเรียง สคริปท์แล้ว ส่วนตัวไม่ชอบเลยค่ะ

แต่ละเพลง ยกขึ้นมาลอย ๆ สคริปท์พูดไม่ดี นำเข้าเพลง การเรียงเพลง ไม่ต่อกัน ไม่เกี่ยวกันอย่างแรง

 

อีกอย่างที่ขอตินะคะ บัตรนั่ง 900 เท่ากันหมด แต่ดูที่แล้ว

มีแบบนั่งเอียงมาก 180 องศาเลย แต่ขาย 900 เท่ากับนั่งกลาง

เลยทำให้หลายคนตรงนั้นรู้สึกแย่เหมือนกัน

 

เก็บตก ภาพบรรยากาศการซ้อม ก่อนเริ่มค่ะ ไปตั้งแต่ บ่ายสอง เริ่มทุ่ม - -*

 

 

ก็ขอจบการวิจารณ์คอนเสิร์ตไว้แค่นี้ก่อนนะคะ

ก่อนที่จะโดนสาวกโปเตโต้รุมยำ *0*

โดยรวมชอบนะคะ แค่เซ็งแกรมมี่เฉย ๆ

เจอกันเอนทรีหน้านะคะ คาดว่าจะเก็บหนังเก่ามาดู